آقای دکتر فومنی 8/ 9/ 86
همایش کشوری سرگروههای فلسفه
o روشهایی که در تدریس فلسفه میتوان به کار برد:
1- سخنرانی 2- پرسش و پاسخ 3- آموزش خصوصی 4- روش بحث گروهی 5- روش کارآیی تیم
o یادگیری در حدّ تسلّط در جامعهی ما کم اهمّیّت تلقّی شده ولی در فلسفه و منطق میتواند کاربرد داشته باشد.
o کتابِ درسیِ مناسب برای اِعمال روش برنامهای نداریم.
o روش کارآیی تیم وقت زیاد میبرد.
o فلسفه و منطق دروسی ادراکی و فهمیدنی هستند، پیچیدگی خاصّی دارند و ساده نیستند. و لذا . . .
1- اگر دانش آموز نفهمد، در پاسخ به سؤالات موفّق نخواهد بود.
2- معلّم باید خودش مطالب را استنباط کرده و نیز باید مثالهای متعدّد جمع آوری کند.
3- معلّم باید در تدریس این دروس، فعّال باشد تا دانش آموزان نیز فعّال باشند. شرط موفّقیّت، خودِ معلّم است و تا معلّم تلاش مضاعف نکند، یادگیری صورت نمیگیرد.
4- معلّم باید از وایتبرد و تخته سیاه بیشتر استفاده کند.
5- اگر معلّم بعد از اتمامِ تدریس بگوید: بعد از چند دقیقه میخواهم بپرسم؛ دانش آموزان، زیاد پرسش خواهند کرد.
o معلّم باید مدام از بچهها کمک بگیرد.
o در روش پرسش و پاسخ، معلّم فلسفه وقتی سؤالی طرح میکند و پاسخ دانش آموز را میشنود، باید سریعاً فیدبک بدهد. از این روش در آغاز، پایان و در طول تدریس باید استفاده کرد. میتواند چند دقیقه وقت بدهد بعد بپرسد و . . .
o برای بعضی دانش آموزان درس را باید خصوصی تدریس کرد(به صورت فردی یا چند نفری).
o فلسفه و منطق چون درس خاصّی است باید از روشهای متفاوت استفاده کرد. باید از سخنرانی، پرسش و پاسخ و خصوصی توأمان استفاده کرد.
o اگر اهمّیّت درس را بیان کنید، ای بسا دانش آموزان علاقمند شوند.
o روش بحث گروهی را برای برخی موضوعات میتوان به کار برد(در فلسفه بیشتر و در منطق کمتر).
o اگر پاسخ سؤالات را در متن کتاب مشخّص کنیم یا برای دانش آموزان دیکته کنیم، خیانت است؛ کشتن استعدادها و تواناییهای دانش آموزان است نه شکوفا کردن آنها.
o در کنکور سراسری دانش سنجیده میشود.
o نگرش ما به دانش آموزان باید مثبت باشد.
o هنر معلّمی در این است که با توجّه به تفاوتهای فردی، فهم دانش آموزان را به سطح قابل قبول برساند.
